هر زخم دهانی آفت نیست؛ تأکید بر تشخیص صحیح پیش از درمانهای خودسرانه
متخصص بیماریهای دهان، فک و صورت و عضو هیئت علمی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی کاشان، با تأکید بر اینکه هر زخم دهانی الزاماً آفت نیست، گفت: آفت دهانی به زخمهای عودکنندهای گفته میشود که علامت هیچ بیماری سیستمیک دیگری نباشند و پیش از تشخیص قطعی آن، باید سایر بیماریهایی که میتوانند نمایی مشابه آفت ایجاد کنند، بهطور دقیق بررسی و رد شوند.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه،دکتر الهه قاسمزاده حسینی افزود: برخی اختلالات خونی، بیماریهای ایمنی، بافت همبند و سایر بیماریهای سیستمیک میتوانند به صورت زخمهای شبهآفتی در دهان ظاهر شوند و در صورت تشخیص نادرست، ممکن است فرصت تشخیص و درمان بهموقع بیماری اصلی از دست برود.
وی، با اشاره به یک اشتباه رایج در درمان زخمهای دهانی اظهار داشت: تجویز یا مصرف خودسرانه دهانشویههای ترکیبی حاوی کورتن، نیستاتین و آنتیهیستامینها پیش از تشخیص دقیق، میتواند گمراهکننده باشد و روند تشخیص صحیح را به تأخیر بیندازد.
دکتر قاسمزاده حسینی، علت دقیق بروز آفت دهانی را ناشناخته دانست و گفت: ژنتیک قویترین عامل خطر شناختهشده در این زمینه است و وجود سابقه خانوادگی میتواند به تشخیص کمک کند. همچنین استرس و آلرژی از دیگر عوامل مؤثر در بروز این زخمها هستند.
وی خاطرنشان کرد: آفت دهانی معمولاً در دهه دوم زندگی بروز میکند و در صورتی که زخمهای شبیه آفت برای نخستین بار در دوران کودکی یا پس از ۲۰ سالگی ظاهر شوند، بررسی بیماریهای سیستمیک ضرورت دارد.
عضو هیأت علمی دانشگاه، با تشریح ویژگیهای بالینی آفت افزود: آفتها معمولاً به صورت زخمهای بسیار دردناک، گرد و قرینه، با حاشیه قرمز و قطر کمتر از یک سانتیمتر ظاهر میشوند و اغلب یک تا دو روز پیش از بروز زخم، بیمار احساس سوزش در ناحیه دارد. بهبود این زخمها معمولاً بین ۱۰ تا ۱۴ روز طول میکشد و در موارد بزرگتر ممکن است تا یک ماه زمان ببرد.
دکتر قاسمزاده حسینی در پایان تأکید کرد: پیش از هرگونه اقدام تشخیصی یا درمانی، از جمله تجویز دهانشویه یا حتی بیوپسی، لازم است ماهیت زخم دهانی توسط متخصص بیماریهای دهان، فک و صورت بررسی شود تا از ایجاد استرس روانی غیرضروری برای بیمار و تأخیر در تشخیص بیماریهای زمینهای جلوگیری شود.
نظر دهید