تابعیت جمهوری اسلامی ایران 

 حداقل معدل کارشناسی و دکترای عمومی ۱۴ از ۲۰ (ممکن است برای برخی رشته‌ها بالاتر باشد)

 نداشتن سوء پیشینه مؤثر کیفری

سلامت جسمی و روانی · اعتقاد و التزام عملی به اسلام و نظام جمهوری اسلامی ایران (برای داوطلبان مسلمان) یا التزام به قانون اساسی (برای سایر اقلیت‌های دینی مصرح در قانون اساسی)

رعایت حداکثر سن قانونی (معمولاً ۴۰ سال برای دارندگان دکتری تخصصی Ph.D. و ۴۵ سال برای دارندگان فوق تخصص/فلوشیپ 

 مرجع نهایی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی (معاونت آموزشی وزارت) است. دانشگاه علوم پزشکی پس از طی مراحل داخلی و تأیید در کمیته‌های تخصصی، درخواست را به وزارتخانه ارسال می‌کند.

ارتقا از استادیاری به دانشیاری: حداقل یک مقاله تحقیقی چاپ‌شده انگلیسی در مجلات ISI یا PubMed به عنوان نویسنده اول یا مسئول ضروری است. همچنین مشارکت در انتشار حداقل شش مقاله (به هر نحو) الزامی می‌باشد. ·

 ارتقا از دانشیاری به استادی: حداقل سه مقاله تحقیقی چاپ‌شده انگلیسی در مجلات ISI یا PubMed به عنوان نویسنده اول یا مسئول لازم است. همچنین مشارکت در انتشار حداقل هشت مقاله (به هر نحو) الزامی می‌باشد. · علاوه بر این، وجود حداقل یک مقاله فارسی در هر مرتبه ارتقا الزامی است.

بدون دریافت دو گواهی زیر،پرونده در کمیته دانشکده مطرح نخواهد شد: · امتیاز فعالیت‌های فرهنگی (ماده 1): از کمیسیون ماده یک دانشگاه. · امتیاز فعالیت‌های آموزشی (ماده 2): از معاونت آموزشی دانشکد

دانشگاه مقصد: مهم‌ترین شرط این است که دانشگاه خارجی مورد نظر در زمان شروع به تحصیل، در لیست دانشگاه‌های مورد تأیید وزارت بهداشت ایران قرار داشته باشد. · وضعیت مشمولیت: متقاضی نباید سابقه غیبت از خدمت سربازی داشته باشد. · مقطع تحصیلی: این معافیت عمدتاً برای مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری صادر می‌شود. · شرایط خاص: دوره‌های پیش‌نیاز یا زبان (مانند پادفک) شامل معافیت تحصیلی نمی‌شوند.

تأییدیه تحصیلی سندی رسمی است که توسط دانشگاه صادر می‌شود و وضعیت فعلی یا گذشته تحصیلی دانشجو را (مانند اشتغال به تحصیل، مقطع تحصیلی، رشته، میانگین نمرات، تاریخ شروع و پایان) گواهی می‌کند. کاربردهای اصلی:  ارائه به بانک‌ها و مؤسسات مالی برای دریافت وام دانشجویی یا تسهیلات.  ارائه به مراجع استخدامی و سازمان‌ها برای احراز سابقه تحصیلی.  ارائه به سفارتخانه‌ها برای دریافت ویزا (مانند ویزای تحصیلی یا فرصت مطالعاتی). ارائه به سازمان نظام پزشکی برای صدور پروانه کارآموزی یا دائم. ارائه به مراجع قضایی.

صدور این تأییدیه‌ها معمولاً از طریق معاونت آموزشی دانشکده یا اداره آموزش دانشگاه علوم پزشکی انجام می‌شود. امروزه اکثر دانشگاه‌ها از سامانه‌های الکترونیک  برای درخواست و دریافت آنلاین استفاده می‌کنند.

 این گواهی، سندی موقت است که توسط دانشگاه صادر می‌شود و تأیید می‌کند که دانشجو کلیه واحدهای درسی، پایان‌نامه (در صورت وجود)، کارآموزی و سایر الزامات دوره تحصیلی را با موفقیت به پایان رسانده و شرط فارغ‌التحصیلی برای وی محقق شده است. این گواهی جایگزین مدرک اصلی (دانشنامه) نمی‌شود اما برای انجام امور اداری تا زمان دریافت مدرک اصلی، قابل استفاده است. · تفاوت با مدرک اصلی: مدرک اصلی (دانشنامه) سند نهایی و دائمی است که پس از تصویب در شورای دانشگاه و تأیید نهایی وزارت بهداشت، با امضای مقامات عالیرتبه (رئیس دانشگاه و وزیر) روی برگه مخصوصِ دارای هولوگرام صادر می‌شود. گواهی موقت، اغلب روی سربرگ دانشگاه و با امضای معاون آموزشی یا مدیر آموزش صادر می‌گردد و اعتبار موقت دارد.

ین فرآیند چند مرحله دارد: 1. تکمیل وضعیت تحصیلی دانشجو در سامانه آموزشی دانشگاه. 2. تصویب در شورای دانشگاه (شورای تحصیلات تکمیلی یا شورای آموزشی). 3. ارسال لیست قطعی فارغ‌التحصیلان به وزارت بهداشت برای تأیید نهایی و ثبت در سامانه متمرکز وزارتخانه. 4. چاپ مدرک در چاپخانه وزارت بهداشت با مشخصات امنیتی. 5. امضا توسط مقامات ذی‌صلاح. 6. ارسال به دانشگاه و آماده‌سازی برای تحویل.

اهداف اصلی شامل: · شناسایی و شکوفایی استعدادهای برتر دانشجویان. · ارتقای کیفیت آموزش و ایجاد رقابت سالم علمی. · تشویق به مطالعه عمیق و فراتر از دروس معمول. · انتخاب تیم‌های ملی برای شرکت در المپیادهای علمی بین‌المللی (در صورت وجود). · اعطای جوایز و امتیازات ویژه به برگزیدگان.

این استعلام برای تأیید رسمی رتبه قبولی و دوره تحصیلی فرد در آزمون‌های ورودی مقاطع مختلف (دستیاری تخصصی، فوق تخصصی، کارشناسی ارشد) است. مراکز استخدامی، برای احراز صلاحیت علمی و جلوگیری از جعل مدرک، این استعلام را از مراجع ذی‌صلاح درخواست می‌کنند.

(بسته به سطح رویداد متفاوت است) 1. تأییدیه علمی: از دانشگاه علوم پزشکی مربوطه یا انجمن علمی معتبر. 2. مجوز اخلاق: برای همایش‌های پژوهشی از کمیته اخلاق دانشگاه. 3. مجوز از وزارت بهداشت: برای رویدادهای ملی و بین‌المللی. 4. مجوز از وزارت کشور: برای دعوت از مهمان خارجی. 5. مجوز از اداره ارشاد: برای چاپ گواهی‌نامه و انتشار محتوا.

 مجوز های لازم شامل:شابک (ISBN): شناسه منحصربه‌فرد بین‌المللی. · فیپا: اطلاعات کتاب‌شناختی روی صفحه حقوقی کتاب. · مجوز ارشاد: برای کتاب‌هایی که محتوای عمومی دارند. · تأییدیه علمی: برای کتاب‌های دانشگاهی، از معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی یا مراجع علمی معتبر (مانند انجمن‌های تخصصی). · مجوز کپی‌رایت: برای ترجمه، اجازه کتبی از ناشر اصلی ضروری است.

هر دانشگاه علوم پزشکی آیین‌نامه داخلی دارد که معمولاً در سایت معاونت پژوهشی منتشر می‌شود. دانشجویان باید آخرین نسخه آن را مطالعه کنند.

مانت علمی به معنای استفاده صادقانه و شفاف از آثار و ایده‌های دیگران با ارجاع صحیح است. در علوم پزشکی به دلیل: · حساسیت موضوع (سلامت و جان انسان‌ها) · تکیه بر شواهد (Evidence-based) · پیامدهای عملی (درمان، تشخیص، سیاستگذاری) اهمیت آن مضاعف است. تقلب علمی می‌تواند به خطاهای پزشکی و تلفات جانی منجر شود.

درخواست از کتابخانه دانشگاه (سرویس امانت بین‌کتابخانه‌ای).

 جستجو در آرشیوهای دیجیتال مانند I

تماس مستقیم با نویسنده مسئول (اغلب قدیمی‌ترها را رایگان می‌فرستند). 

عضویت در کانال‌های رسمی وزارت بهداشت و سایت اداره کل دانش آموختگان.

پیگیری از طریق سفارت‌ها یا نمایندگی‌های علمی ایران در خارج از کشور. 

مشورت با مشاوران رسمی اعزام دانشجو که مجوز از وزارت علوم یا بهداشت دارند. 

خیر. انتقال به شدت محدود و مشروط است و تنها در موارد خاص و با تأیید وزارت بهداشت انجام می‌شود.

۱.درخواست مجمع: توسط هیئت مدیره فعلی یا دبیر انجمن به معاونت آموزشی ارائه می‌شود.

 ۲.بررسی درخواست: توسط کارشناس انجمن‌های علمی دانشگاه.

۳.اعلام زمان و مکان: با هماهنگی دانشگاه.

۴.تشکیل مجمع: با حضور نماینده ناظر دانشگاه.

۵.تنظیم صورتجلسه: امضای نماینده ناظر و اعضای حاضر.

۶.ارزیابی نتایج انتخابات: توسط کمیته نظارت.

۷.صدور حکم: برای هیئت مدیره جدید توسط معاونت آموزشی. 

حداقل ۱۰ نفر از دانشجویان مقطع کارشناسی به بالا در رشته مرتبط با موضوع انجمن. 

 دانشجویان باید فعال و بدون سوءپیشینه انضباطی باشند. 

 داشتن استاد مشاور متعهد از اعضای هیئت علمی دانشگاه

۱. تهیه پیش‌نهاد تأسیس: شامل بیان ضرورت، اهداف، و برنامه‌های آتی.

 ۲. تکمیل فرم درخواست از معاونت آموزشی دانشگاه.

۳. ارائه لیست اعضای مؤسس با مشخصات کامل و امضا.

۴. جلب موافقت استاد مشاور و دریافت تعهدنامه کتبی از ایشان.

۵. بررسی درخواست در کمیته انجمن‌های علمی دانشگاه.

۶. ارائه به شورای پژوهشی دانشکده مربوطه برای تأیید تخصصی.

۷. تصویب نهایی در شورای پژوهشی دانشگاه.

۸. صدور مجوز موقت (معمولاً به مدت یک سال آزمایشی). 

ارزیابی معمولاً به دو صورت انجام می‌شود: 

 ارزیابی سالانه (در پایان هر سال تحصیلی) ·

 ارزیابی دوره‌ای (گاهی هر ۶ ماه برای انجمن‌های جدید) ·

ارزیابی ویژه (پیش از تمدید مجوز یا اعطای حمایت‌های ویژه) 

برای کلیه پزشکان، دندانپزشکان، داروسازان و متخصصان به‌صورت اجباری است. همچنین پرستاران، ماماها، پیراپزشکان و سایر کادر درمان نیز موظف به گذراندن ساعت‌های مشخصی از آموزش مداوم در هر دوره‌ی اعتباربخشی (معمولاً ۵ ساله) هستند. تجدید پروانه اشتغال به کسب امتیاز کافی از این دوره‌ها وابسته است

برای مشاهده لیست به‌روز رشته‌های دستیاری تخصصی (و کارشناسی ارشد و دکترای تخصصی) باید به بخش «معاونت آموزشی» یا «مدیریت تحصیلات تکمیلی» سایت دانشگاه مراجعه و یا دفترچه راهنمای انتخاب رشته سازمان سنجش را بررسی کنید. این لیست ممکن است سالانه تغییر کند.

معمولاً خیر. دانشگاه‌ها عموماً مسئولیت برگزاری کلاس‌های آمادگی برای آزمون‌های متمرکز را ندارند. این خدمات توسط موسسات آزاد ارائه می‌شود. دانشگاه فقط فرآیند مصاحبه و گزینش نهایی را انجام می‌دهد.