1397 / 07 / 25 8:48:41 AM EN

ورود
 
مردان خدا

شهر هزار موشک خار چشم دشمن بعثی بود

چهارم خرداد 1366 شهر دزفول به جهت مقاومتی که در برابر بمباران وحشیانه دشمن انجام داده بود، به عنوان شهر نمونه مقاومت برگزیده شد. شهری که در طول دفاع مقدس مورد اصابت 176 موشک زمین به زمین قرار گرفت و 479 بمب و راکت توسط هواپیماهای دشمن بر سر مردم بی‌دفاعش فرو ریخته شد، در برابر 5 هزار و 821 گلوله توپ دشمن نیز دوام آورد تا به این ترتیب عنوان شهر نمونه مقاومت زیبنده‌اش باشد.


31 سالی است که چهارم خردادماه در تقویم‌های رسمی کشورمان به نام روز دزفول، روز مقاومت و پایداری نامگذاری شده است، اما به جهت نزدیکی این روز به سوم خردادماه و سالروز آزادسازی خرمشهر، در فضای عمومی کشورمان کمتر از روز دزفول یاد می‌شود در حالی که اگر ایستادگی مردم این شهر نبود، شاید سرنوشت جنگ طور دیگری رقم می‌خورد.


در هم شکستن مقاومت دزفول از جهات مختلفی برای دشمن حائز اهمیت بود. اول اینکه این شهر در شمال خوزستان قرار دارد و به نوعی گلوگاه استان به شمار می‌رود. به لحاظ نظامی اگر بعثی‌ها می‌توانستند به دزفول دسترسی پیدا کنند، ارتباط پایتخت و مناطق داخلی‌تر کشورمان با خوزستان قطع می‌شد و استان خوزستان به حتم سقوط می‌کرد.


از طرف دیگر مردم دزفول ایستادگی شایان توجهی در برابر دشمن از خودشان نشان دادند. اگر شهر توسط مردم تخلیه می‌شد، روحیه رزمندگان نیز کاهش می‌یافت و به دلیل عدم وجود عقبه مناسب مردمی و پشتیبانی از جبهه‌ها، امکان دسترسی بعثی‌ها به شهر محتمل‌تر بود. عمده دلیل بمباران این شهر توسط دشمن نیز همین امر بود. عراق تا می‌توانست روی دزفولی‌ها بمب می‌ریخت تا آنها را فراری دهد ولی هر چه بیشتر تلاش می‌کرد، کمتر نتیجه می‌گرفت.


دزفولی‌ها همچنین هسته اولیه لشکر7 ولی‌عصر(عج) را تشکیل می‌دادند. لشکری که به عنوان یگان مخصوص استان خوزستان به شمار می‌رفت و در عملیات بسیاری نیز خطوط دشمن را درهم می‌شکست. پادگان آموزشی کرخه با هدایت تعدادی از جوانان دزفولی در نزدیکی این شهر فعالیت می‌کرد و در آموزش و پرورش رزمندگان و کادرسازی برای جبهه‌ها فعال بود. پایگاه چهارم شکاری دزفول نیز به عنوان یکی از پایگاه‌های نیروی هوایی، از بدو شروع جنگ بارها مورد حمله دشمن قرار گرفت.

حتی گفته می‌شد که با پیشروی عراق به عمق 80 کیلومتری کشورمان، دستور تخلیه این پایگاه صادر شده بود، اما با ایستادگی مردم دزفول و متوقف شدن دشمن در آن سوی کرخه، پایگاه چهارم شکاری نیز پا برجا ماند و به عملیات علیه دشمن ادامه داد.


دزفولی‌ها در پذیرایی از رزمندگان ید طولایی داشتند. بسیاری از رزمندگان دفاع مقدس وقتی به کوچه‌های این شهر می‌رفتند، با مردمی رو‌به‌رو می‌شدند که از هیچ کوششی برای پذیرایی و مهمان نوازی از آنها دریغ نمی‌کردند.یکی از رزمندگان دفاع مقدس تعریف می‌کند وقتی به کوچه‌های دزفول می‌رفتیم، با چهار پایه‌هایی روبه‌رو می‌شدیم که روی آنها گوشی تلفن گذاشته شده بود. این تلفن‌ها را مردم شهر بیرون از فضای خانه گذاشته بودند تا هر رزمنده‌ای که بخواهد با خانه‌اش تماس بگیرد، رایگان از این تلفن‌ها استفاده کند.


در شهر دزفول روحانی بزرگی چون آیت‌الله سیدمجدالدین قاضی دزفولی حضور داشت که در حفظ روحیه مردم و نظامیان جهت مقابله با دشمن بعثی نقش مؤثری ایفا می‌کرد. آیت‌الله قاضی دزفولی در شدیدترین بمباران دشمن حاضر به ترک شهر نمی‌شد و حتی روایت می‌شود که به دلیل قرار داشتن مردم عادی در معرض بمباران دشمن، این روحانی عارف حاضر نمی‌شد به پناهگاه برود و می‌گفت مادامی که همه مردم امکان رفتن به پناهگاه را ندارند، من نیز به پناهگاه نمی‌روم.


مجموع همه این عوامل باعث شد تا شهر دزفول چون خار چشمی در دید دشمن به نظر ‌آید. از همین جاست که بعثی‌ها تمام تلاش خود را برای در هم شکستن مقاومت مردمی در دزفول انجام می‌دادند. بعثی‌ها آنقدر به این شهر موشک زدند که لقب شهر موشک‌ها یا شهر هزار موشک برازنده دزفول شده بود. در این شهرستان حدود 19500 واحد مسکونی، تجاری، آموزشی و مذهبی بین 20 تا 100 درصد ویران و به تلی از خاک مبدل شده بود.

همچنین مردم دزفول با تقدیم2هزار و 600 شهید، 4هزار جانباز، 452 آزاده سرافراز و 147 مفقود و جاویدالاثر هرگز شهر را ترک نکردند و تا آخرین روز دفاع مقدس، از سنگر عزت، شرف و سربلندی ایران اسلامی دفاع کردند.

منبع: روزنامه جوان

ساعت : 11:25 -  روز  : جمعه  - 4 /  3 / 1397 /  شماره خبر : 44 / تعداد نمايش :66

درج نظر بینندگان نظرات کاربران فایل مرتبط
  درج نظر بينندگان خبر :

نام:   
ایمیل:  
نظر:    

  نظرات كاربران:


 
 
 
 
 
 
 
 
 

ارسال به دوستان
ارسال به دوستان

   نام شما:
ایمیل شما:
نام گیرنده:
ایمیل گیرنده: